Τα μικρά παιδιά έχουν έμφυτη περιέργεια, και εξερευνούν τον κόσμο συχνά με τα χέρια και το στόμα τους. Ένα μπουκάλι φαρμάκου, ένα καθαριστικό ή ακόμη και ένα προϊόν που φαίνεται ακίνδυνο μπορεί να τραβήξει την προσοχή τους.
Μια πιθανή κατάποση μιας άγνωστης ουσίας είναι ένα περιστατικό που χρειάζεται ψυχραιμία και σωστή αντιμετώπιση. Το σημαντικότερο είναι να μην προσπαθήσουμε να αντιμετωπίσουμε μόνοι μας την κατάσταση, αλλά να ζητήσουμε άμεσα εξατομικευμένες οδηγίες.
Αν υπάρχει πιθανότητα ότι το παιδί κατάπιε φάρμακο, καθαριστικό, χημικό προϊόν ή άλλη δυνητικά επικίνδυνη ουσία, επικοινωνούμε άμεσα με το Κέντρο Δηλητηριάσεων στο 210 7793777.
Το Κέντρο Δηλητηριάσεων στην Ελλάδα λειτουργεί όλο το 24ωρο και παρέχει δωρεάν οδηγίες για περιστατικά δηλητηρίασης.
Μέχρι να πάρουμε οδηγίες:
Απομακρύνουμε το παιδί από την ουσία και φροντίζουμε να μην υπάρξει περαιτέρω κατάποση.
Κρατάμε τη συσκευασία ή το μπουκάλι του προϊόντος. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ακριβώς ποιο προϊόν ήταν, τη δραστική ουσία ή τα συστατικά του και, αν πρόκειται για φάρμακο, πόσα mg περιέχει κάθε χάπι, κουταλάκι ή δόση.
Δεν προκαλούμε εμετό. Η πρόκληση εμετού μπορεί να οδηγήσει σε εισρόφηση και σε ορισμένες περιπτώσεις να προκαλέσει επιπλέον βλάβη.
Δεν δίνουμε στο παιδί φαγητό, γάλα, νερό ή κάποιο άλλο προϊόν ως “αντίδοτο”, εκτός εάν αυτό μας συσταθεί από επαγγελματία υγείας.
Όταν επικοινωνήσουμε με το Κέντρο Δηλητηριάσεων ή με γιατρό, καλό είναι να έχουμε διαθέσιμες όσο περισσότερες πληροφορίες μπορούμε.
Συνήθως χρειάζονται:
Ηλικία και βάρος του παιδιού
Το όνομα του προϊόντος ή του φαρμάκου
Πόσα mg περιέχει κάθε χάπι, κουταλάκι ή δόση, εφόσον πρόκειται για φάρμακο
Η πιθανή ποσότητα που καταναλώθηκε
Η ώρα της κατάποσης
Τυχόν συμπτώματα που έχουν ήδη εμφανιστεί
Γι' αυτό είναι χρήσιμο να κρατήσουμε τη συσκευασία ή το μπουκάλι του προϊόντος και να το έχουμε διαθέσιμο όταν τηλεφωνήσουμε. Ακόμη κι αν δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια πόση ποσότητα καταναλώθηκε, δεν πρέπει να καθυστερήσουμε την επικοινωνία για να το υπολογίσουμε.
Σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτείται άμεση ιατρική εκτίμηση. Δεν περιμένουμε να εμφανιστούν συμπτώματα εάν γνωρίζουμε ή υποψιαζόμαστε ότι το παιδί έχει καταπιεί μια δυνητικά επικίνδυνη ουσία.
Ιδιαίτερα επείγουσα είναι η κατάσταση εάν το παιδί:
Σε περίπτωση σοβαρών συμπτωμάτων καλούμε το ΕΚΑΒ (166) και ακολουθούμε τις οδηγίες που θα μας δοθούν.
Ένα παιδί μπορεί αρχικά να φαίνεται απολύτως καλά, παρότι έχει εκτεθεί σε μια ουσία που χρειάζεται παρακολούθηση. Τα συμπτώματα μιας δηλητηρίασης δεν εμφανίζονται πάντα αμέσως και εξαρτώνται από το είδος της ουσίας, την ποσότητα, την ηλικία και το βάρος του παιδιού.
Για τον λόγο αυτό, το ότι το παιδί “φαίνεται καλά” δεν αρκεί για να αποκλείσουμε την πιθανότητα σοβαρής δηλητηρίασης. Η σωστή εκτίμηση εξαρτάται από την ουσία και την ποσότητα που μπορεί να καταναλώθηκε.
Από την άλλη πλευρά, δε σημαίνει ότι κάθε περιστατικό κατάποσης θα οδηγήσει σε σοβαρή δηλητηρίαση. Σε αρκετές περιπτώσεις, μετά την αξιολόγηση των συγκεκριμένων στοιχείων, μπορεί να δοθούν απλές οδηγίες παρακολούθησης στο σπίτι.
Οι πιθανές δηλητηριάσεις στην παιδική ηλικία μπορεί να αφορούν πολλές διαφορετικές ουσίες. Μεταξύ αυτών είναι τα φάρμακα, τα τσιγάρα και άλλα προϊόντα καπνού, τα καθαριστικά, ορισμένα καλλυντικά, φυτοφάρμακα και άλλες χημικές ουσίες.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται τα φάρμακα. Ένα φάρμακο που είναι ασφαλές στη σωστή δόση για έναν ενήλικα δεν σημαίνει ότι είναι ασφαλές σε οποιαδήποτε ποσότητα για ένα μικρό παιδί.
Επίσης, δεν πρέπει να θεωρούμε ένα φάρμακο ακίνδυνο επειδή χορηγείται συχνά στα παιδιά, όπως είναι η παρακεταμόλη ή η ιβουπροφαίνη. Η ασφάλεια εξαρτάται από τη δραστική ουσία, την ποσότητα που καταναλώθηκε και το βάρος του παιδιού.
Η πρόληψη είναι το σημαντικότερο μέτρο.
Τα φάρμακα και τα χημικά προϊόντα καλό είναι να φυλάσσονται σε σημείο που το παιδί δεν μπορεί να προσεγγίσει και ιδανικά σε κλειδωμένο ντουλάπι. Δεν αρκεί να βρίσκονται απλώς σε ψηλό ράφι, καθώς τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να σκαρφαλώσουν ή να χρησιμοποιήσουν αντικείμενα για να φτάσουν ψηλότερα.
Τα φάρμακα και τα καθαριστικά πρέπει να παραμένουν στην αρχική τους συσκευασία. Δεν μεταφέρουμε ποτέ καθαριστικά ή άλλες χημικές ουσίες σε μπουκάλια νερού, αναψυκτικών ή άλλες συσκευασίες που μπορεί να μπερδέψει ένα παιδί με κάτι πόσιμο.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται και στις τσάντες των ενηλίκων. Μια τσάντα που περιέχει φάρμακα δεν πρέπει να μένει σε σημείο όπου μπορεί να την ανοίξει το παιδί.
Αν ένα παιδί μπορεί να έχει καταπιεί φάρμακο ή άλλη δυνητικά επικίνδυνη ουσία, δεν χρειάζεται πανικός, αλλά χρειάζεται άμεση σωστή καθοδήγηση.
Κρατάμε τη συσκευασία, απομακρύνουμε το παιδί από την ουσία, δεν προκαλούμε εμετό και επικοινωνούμε με το Κέντρο Δηλητηριάσεων στο 210 7793777, το οποίο λειτουργεί όλο το 24ωρο.
Η γρήγορη και σωστή ενημέρωση βοηθά να εκτιμηθεί ο πραγματικός κίνδυνος και να αποφασιστεί αν χρειάζεται παρακολούθηση στο σπίτι ή ιατρική εκτίμηση.
Κέντρο Δηλητηριάσεων: 210 7793777 — 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα
Σε περίπτωση σοβαρών συμπτωμάτων ή επείγουσας κατάστασης: ΕΚΑΒ - 166.
Τα εγκαύματα αποτελούν ένα από τα συχνότερα ατυχήματα της παιδικής ηλικίας. Στη μεγάλη τους πλειονότητα συμβαίνουν μέσα στο σπίτι, κυρίως από ζεστά υγρά, ατμό ή επαφή με καυτές επιφάνειες. Οι πρώτες βοήθειες που θα δοθούν μέσα στα πρώτα λεπτά μπορούν να περιορίσουν τη βλάβη του δέρματος, να μειώσουν τον πόνο και να συμβάλουν στην καλύτερη επούλωση.
Παρακάτω θα δούμε τι πρέπει να κάνετε άμεσα, αλλά και πότε ένα παιδί χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση.
Επιφανειακό (1ου βαθμού έγκαυμα)
Πρόκειται για ήπια μορφή εγκαύματος με ερυθρότητα του δέρματος, χωρίς φουσκάλες. Συνήθως δεν αφήνει σημάδι όταν αντιμετωπιστεί σωστά.
Μερικού πάχους (2ου βαθμού έγκαυμα)
Χαρακτηρίζεται από ερυθρότητα, παρουσία φυσαλίδων (φουσκάλες), ενώ είναι επώδυνο. Με σωστή αντιμετώπιση, συνήθως δεν αφήνει μόνιμα σημάδια.
Ολικού πάχους (3ου βαθμού έγκαυμα)
Σε αυτή την περίπτωση έχουν καταστραφεί όλες οι στιβάδες του δέρματος. Το δέρμα μπορεί να φαίνεται λευκό, μαύρο ή με εικόνα βαριάς εγκαυματικής βλάβης, είναι ξηρό και σκληρό και συνήθως δεν υπάρχει πόνος, ούτε φουσκάλες λόγω καταστροφής των νευρικών απολήξεων.
Στα βρέφη και τα μικρά παιδιά, τα περισσότερα εγκαύματα προκαλούνται από:
Τα εγκαύματα από καυτά υγρά είναι τα συχνότερα στα παιδιά κάτω των 5 ετών.
Οι πρώτες βοήθειες είναι απλές, αλλά ιδιαίτερα σημαντικές.
1. Απομακρύνετε το παιδί από την πηγή του εγκαύματος
Βεβαιωθείτε ότι έχει σταματήσει η έκθεση στη θερμότητα ή στο χημικό αίτιο και ότι το περιβάλλον είναι ασφαλές.
2. Δροσίστε το έγκαυμα με δροσερό τρεχούμενο νερό
Τοποθετήστε την περιοχή κάτω από δροσερό (όχι παγωμένο) τρεχούμενο νερό για περίπου 20 λεπτά. Η διαδικασία αυτή βοηθά στη διακοπή της θερμικής βλάβης, μειώνει τον πόνο και μπορεί να περιορίσει το βάθος του εγκαύματος.
Μην χρησιμοποιείτε:
Η υπερβολική ψύξη μπορεί να προκαλέσει επιπλέον βλάβη στους ιστούς, ενώ στα μικρά παιδιά υπάρχει και κίνδυνος υποθερμίας όταν πρόκειται για εκτεταμένα εγκαύματα.
3. Αφαιρέστε προσεκτικά ρούχα και κοσμήματα
Εφόσον δεν έχουν κολλήσει στο δέρμα, αφαιρέστε απαλά:
Το έγκαυμα μπορεί να προκαλέσει γρήγορο οίδημα και τα αντικείμενα αυτά να δυσκολέψουν την κυκλοφορία του αίματος.
Αν κάποιο ρούχο έχει κολλήσει στο δέρμα, μην επιχειρήσετε να το απομακρύνετε.
4. Καλύψτε την περιοχή
Μετά την ψύξη, καλύψτε το έγκαυμα με μία αποστειρωμένη μη προσκολλητική γάζα, καθώς η κάλυψη προστατεύει από τα μικρόβια και μειώνει τον πόνο. Εφόσον το παιδί πονάει, μπορεί να χορηγηθεί η κατάλληλη δόση παρακεταμόλης ή ιβουπροφαίνης, σύμφωνα με τις οδηγίες του παιδιάτρου.
Παρά τις διαδεδομένες «σπιτικές συμβουλές», αποφύγετε να εφαρμόσετε πάνω στο έγκαυμα:
Οι ουσίες αυτές δε βοηθούν στην επούλωση, μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο λοίμωξης και δυσκολεύουν την ιατρική εκτίμηση του εγκαύματος.
Αποφύγετε να σπάτε τις φουσκάλες, καθώς αυξάνεται ο κίνδυνος λοίμωξης και καθυστερεί η φυσιολογική επούλωση του δέρματος. Επίσης, μην εφαρμόζετε αντιβιοτικές ή άλλες αλοιφές χωρίς ιατρική οδηγία, γιατί μπορεί να ερεθίσουν την περιοχή ή να δυσκολέψουν την εκτίμηση και την κατάλληλη αντιμετώπιση του εγκαύματος.
Αναζητήστε άμεσα ιατρική βοήθεια όταν:
Τα περισσότερα παιδικά εγκαύματα μπορούν να αποφευχθούν με απλά μέτρα πρόληψης:
Στα εγκαύματα, τα πρώτα λεπτά είναι καθοριστικά. Η άμεση ψύξη με δροσερό τρεχούμενο νερό για περίπου 20 λεπτά, η αποφυγή «σπιτικών θεραπειών» και η έγκαιρη ιατρική εκτίμηση όταν χρειάζεται αποτελούν τα σημαντικότερα βήματα για την ασφαλή αντιμετώπιση ενός εγκαύματος στα παιδιά.
Τα χτυπήματα στο κεφάλι είναι πολύ συχνά στην παιδική ηλικία. Μια πτώση στο παιχνίδι, ένα χτύπημα κατά τη διάρκεια μιας αθλητικής δραστηριότητας ή ένα ατύχημα στο σπίτι μπορεί να προκαλέσει από έναν απλό μώλωπα μέχρι μια πιο σημαντική κρανιοεγκεφαλική κάκωση.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, ένα χτύπημα στο κεφάλι δεν οδηγεί σε σοβαρό τραυματισμό. Ωστόσο, επειδή ορισμένα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν αμέσως ή ακόμη και μερικές ώρες μετά τον τραυματισμό, είναι σημαντικό οι γονείς να γνωρίζουν τι πρέπει να παρακολουθούν.
Ο όρος κρανιοεγκεφαλική κάκωση περιλαμβάνει τους τραυματισμούς που προκαλούνται μετά από ένα χτύπημα ή άλλη κάκωση στο κεφάλι. Η βαρύτητα μπορεί να ποικίλλει σημαντικά.
Μία από τις συχνότερες μορφές είναι η διάσειση, δηλαδή μια ήπια τραυματική εγκεφαλική κάκωση. Δεν είναι απαραίτητο να έχει προηγηθεί απώλεια συνείδησης για να υπάρχει διάσειση.
Μετά από μια διάσειση, ένα παιδί μπορεί να εμφανίσει πονοκέφαλο, ζάλη, ναυτία, ευαισθησία στο φως ή τον θόρυβο, κόπωση, δυσκολία στη συγκέντρωση ή αλλαγές στη διάθεση και τον ύπνο. Τα συμπτώματα δεν είναι ίδια σε όλα τα παιδιά και μπορεί να εμφανιστούν σταδιακά.
Αρχικά, προσπαθήστε να παραμείνετε ψύχραιμοι και να παρατηρήσετε το παιδί.
Εάν υπάρχει ένα μικρό πρήξιμο, μπορεί να εφαρμοστεί κρύα κομπρέσα ή παγοκύστη τυλιγμένη σε πετσέτα για σύντομα χρονικά διαστήματα.
Αν το παιδί είναι σε καλή γενική κατάσταση, επικοινωνεί φυσιολογικά, συμπεριφέρεται όπως συνήθως και δεν εμφανίζει ανησυχητικά συμπτώματα, τις περισσότερες φορές δεν απαιτείται κάποια ειδική αντιμετώπιση στο σπίτι πέρα από παρακολούθηση.
Ο ύπνος είναι σημαντικός για την ανάρρωση και, μετά από μια ήπια κάκωση, ένα παιδί που είναι καλά μπορεί συνήθως να κοιμηθεί κανονικά. Το αν χρειάζονται νυχτερινές αφυπνίσεις εξαρτάται από την εικόνα του παιδιού και τη βαρύτητα του τραυματισμού. Για τον λόγο αυτό, ακολουθούμε τις συγκεκριμένες οδηγίες του Παιδιάτρου ή του γιατρού που εξέτασε το παιδί.
Το σημαντικό είναι να υπάρχει ένας ενήλικας που να το παρακολουθεί στενά, ιδιαίτερα το πρώτο 24ωρο. Αν το παιδί παρουσιάζει ασυνήθιστη υπνηλία, είναι δύσκολο να ξυπνήσει ή εμφανίσει οποιοδήποτε άλλο ανησυχητικό σύμπτωμα, χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση.
Μετά από μια διάσειση μπορεί να εμφανιστούν:
Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν αμέσως, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις γίνονται αντιληπτά μετά από αρκετές ώρες ή ακόμη και την επόμενη ημέρα.
Τα περισσότερα παιδιά παρουσιάζουν σταδιακή βελτίωση μέσα στις επόμενες ημέρες ή εβδομάδες.
Υπάρχουν ορισμένα συμπτώματα μετά από χτύπημα στο κεφάλι που χρειάζονται άμεση αξιολόγηση σε Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται εάν το παιδί:
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται επίσης μετά από σοβαρό μηχανισμό τραυματισμού, όπως τροχαίο ατύχημα ή τραυματισμό υψηλής ταχύτητας.
Στα βρέφη και στα πολύ μικρά παιδιά η αξιολόγηση μπορεί να είναι πιο δύσκολη. Ασυνήθιστη και επίμονη ευερεθιστότητα, αδυναμία να ηρεμήσουν, άρνηση σίτισης ή σημαντική αλλαγή στη συμπεριφορά τους χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή.
Ναι, το ύψος της πτώσης είναι ένας από τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη μετά από έναν τραυματισμό. Μια πτώση από ύψος μεγαλύτερο του 1 μέτρου ή από περισσότερα από 5 σκαλοπάτια θεωρείται πιο σημαντικός μηχανισμός τραυματισμού, ενώ μία πτώση από ύψος μεγαλύτερο των 3 μέτρων θεωρείται ακόμη υψηλότερου κινδύνου.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μια πτώση κάτω από 1 μέτρο είναι απολύτως ασφαλής, ούτε ότι κάθε παιδί που πέφτει από μεγαλύτερο ύψος έχει υποστεί σοβαρή κάκωση.
Σημασία έχει επίσης πού και πώς προσγειώθηκε το παιδί, αν χτύπησε απευθείας το κεφάλι, αν έπεσε σε σκληρή επιφάνεια, αν υπήρξε απώλεια συνείδησης και, κυρίως, πώς είναι το παιδί μετά τον τραυματισμό.
Για αυτό, το ύψος της πτώσης αξιολογείται πάντα σε συνδυασμό με τον τρόπο του τραυματισμού, την ηλικία του παιδιού, τα συμπτώματα και την κλινική εξέταση.
Όχι.
Η αξονική τομογραφία δεν χρειάζεται να γίνεται προληπτικά σε κάθε παιδί που έχει χτυπήσει το κεφάλι του. Η απόφαση βασίζεται στην ηλικία του παιδιού, στον τρόπο με τον οποίο έγινε ο τραυματισμός, στα συμπτώματα και στα ευρήματα της κλινικής εξέτασης.
Όταν υπάρχει χαμηλός κίνδυνος σοβαρής εγκεφαλικής κάκωσης, η παρακολούθηση του παιδιού είναι συχνά προτιμότερη από μια άσκοπη απεικονιστική εξέταση. Αντίθετα, όταν υπάρχουν συγκεκριμένα ευρήματα που αυξάνουν την πιθανότητα σοβαρού τραυματισμού, ο γιατρός μπορεί να συστήσει άμεση απεικόνιση.
Στις περισσότερες περιπτώσεις η αντιμετώπιση είναι συντηρητική.
Τις πρώτες 1–2 ημέρες είναι σημαντικό το παιδί να ξεκουραστεί και να αποφεύγει δραστηριότητες που επιδεινώνουν τα συμπτώματά του. Στη συνέχεια, εφόσον η κατάστασή του το επιτρέπει, μπορεί να επιστρέψει σταδιακά στις καθημερινές του δραστηριότητες.
Δεν χρειάζεται να παραμένει για πολλές ημέρες ξαπλωμένο σε σκοτεινό δωμάτιο ή να αποφεύγει κάθε δραστηριότητα. Ήπια σωματική και πνευματική δραστηριότητα μπορεί να επανεισαχθεί σταδιακά, ανάλογα με τα συμπτώματα.
Τα περισσότερα παιδιά μπορούν να επιστρέψουν στο σχολείο σχετικά σύντομα, συχνά μέσα σε 1–2 ημέρες, εφόσον μπορούν να συμμετέχουν χωρίς επιδείνωση των συμπτωμάτων τους.
Εάν υπάρχει πονοκέφαλος, κόπωση ή δυσκολία στη συγκέντρωση, μπορεί προσωρινά να χρειάζονται προσαρμογές, όπως συχνότερα διαλείμματα ή μειωμένος φόρτος εργασίας.
Η επιστροφή στον αθλητισμό γίνεται πιο αργά και σταδιακά, σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού. Το παιδί δεν πρέπει να επιστρέψει σε αθλήματα με κίνδυνο νέου χτυπήματος στο κεφάλι όσο εξακολουθεί να έχει συμπτώματα.
Εάν τα συμπτώματα επιμένουν, δεν παρουσιάζουν σταδιακή βελτίωση ή επιδεινώνονται όταν το παιδί επιστρέφει στις δραστηριότητές του, χρειάζεται επανεκτίμηση.
Τα περισσότερα παιδιά αναρρώνουν πλήρως μετά από μια ήπια κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Σε ένα μικρότερο ποσοστό, όμως, ο πονοκέφαλος, η κόπωση, οι δυσκολίες συγκέντρωσης ή οι αλλαγές στη διάθεση μπορεί να διαρκέσουν περισσότερο και να χρειάζονται πιο εξειδικευμένη παρακολούθηση.
Ένα χτύπημα στο κεφάλι είναι κάτι που εύκολα ανησυχεί έναν γονέα, όμως τα περισσότερα παιδικά χτυπήματα δεν είναι σοβαρά. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι να παρατηρούμε το παιδί, να γνωρίζουμε ποια συμπτώματα χρειάζονται άμεση ιατρική εκτίμηση και να μην επιστρέφει σε έντονη σωματική δραστηριότητα πριν αναρρώσει πλήρως.
Όταν υπάρχει αμφιβολία για την κατάσταση του παιδιού μετά από έναν τραυματισμό, είναι πάντα προτιμότερο να ζητήσετε ιατρική συμβουλή.
Η λαρυγγίτιδα είναι μία λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, η οποία προκαλεί φλεγμονή στο λάρυγγα. Πρόκειται για μια συχνή κατάσταση στα παιδιά, ιδιαίτερα στις ηλικίες 6 μηνών έως 5 ετών, η οποία προκαλείται από ιούς. Η φλεγμονή αυτή μπορεί να στενέψει τον ανώτερο αεραγωγό και να προκαλέσει τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της λαρυγγίτιδας.
Η λαρυγγίτιδα συνήθως εμφανίζεται μετά από ένα απλό κρυολόγημα ή λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού. Τα συμπτώματα συχνά επιδεινώνονται τη νύχτα, και πολλές φορές εμφανίζονται ξαφνικά, όπου χαρακτηριστικά το παιδί ξυπνάει με βήχα που θυμίζει "γαύγισμα σκύλου".
Τα πιο κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν:
Βραχνή φωνή
Χαρακτηριστικός βήχας σαν "γαύγισμα σκύλου"
Σφύριγμα κατά την εισπνοή (σιγμός)
Δύσπνοια ή γρήγορη αναπνοή
Συχνά χαμηλός πυρετός ή καταρροή πριν εμφανιστεί ο βήχας
Σε σοβαρότερες περιπτώσεις, μπορεί να παρατηρηθούν σημεία δύσπνοιας όπως εισολκές, δηλαδή τα πλευρά να "μπαίνουν προς τα μέσα", ή η κοιλιά να ανεβοκατεβαίνει γρήγορα όταν το παιδί χρειάζεται πιο πολύ τον αέρα για να αναπνεύσει.
Η διάγνωση γίνεται από τον παιδίατρο, ο οποίος αξιολογεί την αναπνοή, τον βήχα και γενικά την κλινική εικόνα. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν χρειάζονται ακτινογραφίες ή άλλες ειδικές εξετάσεις, εκτός αν η δύσπνοια είναι έντονη ή υπάρχει υποψία άλλης πάθησης.
Όταν το παιδί έχει λαρυγγίτιδα, το πρώτο και πιο σημαντικό είναι να το ηρεμήσετε. Η κατάσταση μπορεί να είναι τρομακτική για το παιδί και το κλάμα μπορεί να επιδεινώσει το σιγμό. Κρατήστε το στην αγκαλιά σας, σε καθιστή θέση, μιλήστε του ήσυχα, πείτε του ένα τραγούδι ή διαβάστε του μια ιστορία. Ακόμα και ο θηλασμός στα μικρά παιδιά μπορεί να τα βοηθήσει να ηρεμήσουν αποτελεσματικά.
Μια απλή αλλά αποτελεσματική κίνηση είναι να το βγάλετε για λίγο έξω, τυλίγοντάς το ζεστά. Ο καθαρός κρύος αέρας, για περίπου 10-20 λεπτά, μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση της δύσπνοιας. Εναλλακτικά, μια μικρή βόλτα με το αυτοκίνητο με ανοιχτό παράθυρο μπορεί να έχει παρόμοιο αποτέλεσμα.
Επικοινωνήστε πάντα με τον παιδίατρο, ο οποίος μπορεί να προτείνει φαρμακευτική αγωγή, όπως κορτιζόνη σε σταγόνες για να μειωθεί το οίδημα στον λάρυγγα. Αν το παιδί έχει πυρετό μπορείτε να χορηγήσετε το κατάλληλο αντιπυρετικό, αλλά αποφύγετε τη χρήση αντιϊσταμινικών ή αποσυμφορητικών για τη μύτη, καθώς δεν βοηθούν στην αντιμετώπιση της λαρυγγίτιδας.
Με ήρεμη στάση, σωστή φροντίδα και συνεργασία με τον παιδίατρο, η κατάσταση αντιμετωπίζεται συνήθως αποτελεσματικά και το παιδί ανακουφίζεται γρήγορα.
Θα πρέπει να ζητήσετε άμεσα ιατρική βοήθεια αν:
Το παιδί έχει σφύριγμα στην αναπνοή ακόμα και όταν είναι ήρεμο
Παρατηρήσετε δύσπνοια
Το παιδί είναι πολύ κουρασμένο ή υπνηλικό
Το χρώμα του δέρματος αρχίζει να γίνεται ωχρό ή μπλε
Η έγκαιρη αξιολόγηση εξασφαλίζει την ασφαλή αντιμετώπιση και μειώνει την ανησυχία των γονέων.
Για να μειώσετε τις πιθανότητες εμφάνισης λαρυγγίτιδας:
Διατηρήστε καλή υγιεινή των χεριών
Αντιμετωπίστε γρήγορα τις απλές λοιμώξεις του αναπνευστικού
Αποφύγετε έκθεση σε καπνό ή ρύπους, που μπορεί να ερεθίσουν τους αεραγωγούς
Διασφαλίστε ότι το παιδί έχει ισορροπημένη διατροφή και ξεκουράζεται επαρκώς για να υποστηρίζεται σωστά το ανοσοποιητικό του
Η λαρυγγίτιδα μπορεί να ανησυχήσει τους γονείς, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με απλή φροντίδα και παρακολούθηση από τον παιδίατρο. Με προσοχή στην αναπνοή, υποστήριξη και ηρεμία, τα παιδιά αναρρώνουν σύντομα και επιστρέφουν στο παιχνίδι και στις καθημερινές τους δραστηριότητες.
Η πνιγμονή είναι ένα από τα περιστατικά που φοβίζουν περισσότερο τους γονείς. Μπορεί να συμβεί ξαφνικά, κυρίως όταν ένα παιδί τρώει ή βάζει μικρά αντικείμενα στο στόμα του. Η ψυχραιμία και η γνώση των βασικών βημάτων πρώτων βοηθειών μπορούν ωστόσο να κάνουν μεγάλη διαφορά.
Στα μικρά παιδιά, η πνιγμονή προκαλείται συχνότερα από τροφές, αλλά και από μικρά αντικείμενα, όπως κομμάτια παιχνιδιών, νομίσματα ή μπαλόνια.
Το σημαντικότερο είναι να ξεχωρίσουμε έναν αποτελεσματικό βήχα από μια σοβαρή απόφραξη του αεραγωγού.
Αν το παιδί βήχει δυνατά, κλαίει ή μπορεί να μιλήσει και να αναπνεύσει, υπάρχει ακόμη ροή αέρα. Σε αυτή την περίπτωση το ενθαρρύνουμε να συνεχίσει να βήχει και παραμένουμε δίπλα του.
Αντίθετα, όταν το παιδί δεν μπορεί να αναπνεύσει, να μιλήσει ή να κλάψει, ο βήχας είναι αδύναμος ή απουσιάζει και μπορεί να εμφανιστεί κυάνωση (μπλε χρώμα δηλαδή του προσώπου) ή απώλεια συνείδησης, πρόκειται για επείγουσα κατάσταση.
Αν το παιδί μπορεί να βήξει δυνατά:
Το ενθαρρύνουμε να συνεχίσει να βήχει.
Δε βάζουμε τα δάχτυλά μας στο στόμα του για να ψάξουμε «στα τυφλά» το αντικείμενο και δεν χτυπάμε την πλάτη του, όσο ο βήχας είναι αποτελεσματικός.
Παραμένουμε δίπλα του και παρακολουθούμε στενά την κατάστασή του. Αν ο βήχας γίνει αναποτελεσματικός ή το παιδί δεν μπορεί πλέον να αναπνεύσει, περνάμε στα επόμενα βήματα.
Αν το παιδί δεν μπορεί να βήξει αποτελεσματικά, να μιλήσει ή να αναπνεύσει, ζητάμε άμεσα βοήθεια.
Βρέφος κάτω του 1 έτους
Δίνουμε:
5 χτυπήματα στην πλάτη → 5 θωρακικές ωθήσεις
Κρατάμε το βρέφος μπρούμυτα, με το κεφάλι χαμηλότερα από τον κορμό, στηρίζοντας καλά το κεφάλι και τον αυχένα. Δίνουμε έως 5 απότομα χτυπήματα με την παλάμη ανάμεσα στις ωμοπλάτες.
Αν η απόφραξη δεν απομακρυνθεί, γυρίζουμε το βρέφος ανάσκελα, διατηρώντας το κεφάλι χαμηλότερα από τον κορμό, και δίνουμε έως 5 θωρακικές ωθήσεις με δύο δάκτυλα στο κέντρο του θώρακα.
Συνεχίζουμε εναλλάξ 5 χτυπήματα στην πλάτη και 5 θωρακικές ωθήσεις μέχρι να απομακρυνθεί το αντικείμενο ή μέχρι το βρέφος να χάσει τις αισθήσεις του.
Στα βρέφη κάτω του 1 έτους δεν κάνουμε κοιλιακές ωθήσεις (χειρισμούς Heimlich).
Παιδί άνω του 1 έτους
Δίνουμε:
5 χτυπήματα στην πλάτη → 5 κοιλιακές ωθήσεις
Σκύβουμε το παιδί προς τα εμπρός και δίνουμε έως 5 απότομα χτυπήματα ανάμεσα στις ωμοπλάτες.
Αν δεν απομακρυνθεί το αντικείμενο, περνάμε σε έως 5 κοιλιακές ωθήσεις. Στεκόμαστε ή γονατίζουμε πίσω από το παιδί, τοποθετούμε τη γροθιά μας πάνω από τον ομφαλό και κάτω από το στέρνο και κάνουμε απότομες κινήσεις προς τα μέσα και πάνω.
Συνεχίζουμε εναλλάξ 5 χτυπήματα στην πλάτη και 5 κοιλιακές ωθήσεις μέχρι να απομακρυνθεί το αντικείμενο ή μέχρι το παιδί να χάσει τις αισθήσεις του.
Σε αυτή την περίπτωση το τοποθετούμε σε σταθερή επιφάνεια και καλούμε άμεσα το 166 (ΕΚΑΒ).
Ξεκινάμε ΚΑΡΠΑ, σύμφωνα με την εκπαίδευσή μας. Κατά τον έλεγχο του στόματος αφαιρούμε ένα αντικείμενο μόνο εάν είναι καθαρά ορατό και μπορούμε να το πιάσουμε εύκολα.
Δεν κάνουμε τυφλές σαρώσεις με τα δάχτυλα μέσα στο στόμα, καθώς μπορεί να σπρώξουμε το αντικείμενο ακόμη βαθύτερα.
Ναι, είναι σημαντικό το παιδί να αξιολογηθεί ιατρικά μετά από επεισόδιο σοβαρής πνιγμονής, ακόμη και αν φαίνεται ότι είναι πλέον καλά.
Μπορεί να έχει παραμείνει τμήμα του αντικειμένου στον αεραγωγό ή να έχει προκληθεί τραυματισμός από την απόφραξη ή τους χειρισμούς.
Η πρόληψη είναι το σημαντικότερο κομμάτι.
Όταν το παιδί τρώει, καλό είναι να κάθεται και να παραμένει υπό επίβλεψη. Αποφεύγουμε να τρώει ενώ τρέχει, παίζει, ξαπλώνει ή βρίσκεται μέσα στο αυτοκίνητο.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται τρόφιμα με σκληρή, στρογγυλή, κολλώδη ή ελαστική υφή. Ολόκληροι ξηροί καρποί, ολόκληρα σταφύλια, ωμά σκληρά λαχανικά, ποπ κορν, σκληρές καραμέλες και κομμάτια λουκάνικου είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα τροφών που χρειάζονται κατάλληλη προετοιμασία ανάλογα με την ηλικία και τις δεξιότητες του παιδιού.
Τα σταφύλια, για παράδειγμα, δεν δίνονται ολόκληρα στα μικρά παιδιά, αλλά κόβονται κατάλληλα. Οι ξηροί καρποί δεν δίνονται ολόκληροι στα μικρά παιδιά, αλλά μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε κατάλληλη μορφή, όπως λείο βούτυρο ξηρών καρπών.
Παράλληλα, μικρά αντικείμενα όπως κομμάτια παιχνιδιών, κέρματα ή μπαταρίες-κουμπιά πρέπει να βρίσκονται μακριά από τα μικρά παιδιά. Είναι επίσης σημαντικό να επιλέγουμε παιχνίδια κατάλληλα για την ηλικία του παιδιού και να ακολουθούμε τις σχετικές οδηγίες ασφαλείας.
Κανένας γονιός δεν χρειάζεται να ζει με τον φόβο της πνιγμονής. Είναι, όμως, πολύ χρήσιμο οι γονείς και όσοι φροντίζουν ένα μικρό παιδί να γνωρίζουν τις βασικές πρώτες βοήθειες και, ιδανικά, να έχουν παρακολουθήσει πιστοποιημένο σεμινάριο πρώτων βοηθειών για βρέφη και παιδιά.
Η γνώση των σωστών χειρισμών βοηθά να παραμείνουμε όσο γίνεται ψύχραιμοι και να δράσουμε σωστά σε μια δύσκολη στιγμή.
Θυμόμαστε: αποτελεσματικός βήχας → αφήνουμε το παιδί να βήξει.
Αναποτελεσματικός βήχας ή αδυναμία αναπνοής → 5 χτυπήματα στην πλάτη και, ανάλογα με την ηλικία, θωρακικές ή κοιλιακές ωθήσεις.
Απώλεια συνείδησης → κλήση 166 και ΚΑΡΠΑ.
Ο πυρετός στα παιδιά συχνά ανησυχεί τους γονείς, αλλά δεν αποτελεί ασθένεια από μόνος του. Είναι σύμπτωμα, ένας τρόπος με τον οποίο το σώμα δείχνει ότι μάχεται μια λοίμωξη. Όταν η θερμοκρασία φτάνει τους 38°C ή παραπάνω, τότε μιλάμε για πυρετό.
Μολονότι φαίνεται ανησυχητικός, ο πυρετός έχει σημαντικό ρόλο: ενισχύει την άμυνα του οργανισμού. Τα λευκά αιμοσφαίρια και άλλα κύτταρα “πολεμούν” την αιτία της λοίμωξης, βοηθώντας το παιδί να αναρρώσει πιο γρήγορα.
Παιδιά με πυρετό μπορεί να είναι λιγότερο δραστήρια, να έχουν μειωμένη όρεξη και αυξημένη δίψα. Μπορεί να φαίνονται ανήσυχα ή να νιώθουν ζεστά, ακόμη κι αν η θερμοκρασία δεν είναι πολύ υψηλή.
Οι ιογενείς λοιμώξεις είναι πολύ πιο συχνές από τις βακτηριακές. Ρινική καταρροή, βήχας, πονόλαιμος ή διάρροια συνήθως υποδηλώνουν ιογενή λοίμωξη. Αν πολλά μέλη της οικογένειας είναι άρρωστα ταυτόχρονα, αυτό επίσης παραπέμπει σε ιό.
Οι περισσότερες ιογενείς λοιμώξεις βελτιώνονται μόνες τους και δεν χρειάζονται αντιβιοτικά. Η άσκοπη χρήση των αντιβιοτικών μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες και να συμβάλει στην ανάπτυξη ανθεκτικών μικροβίων, γεγονός που καθιστά τη μελλοντική αντιμετώπιση των λοιμώξεων πιο δύσκολη.
Για να μειώσετε τη δυσφορία του παιδιού:
Δώστε αντιπυρετικό φάρμακο (παρακεταμόλη ή ιβουπροφαίνη) αν χρειάζεται. Αποφεύγουμε την ασπιρίνη, καθώς μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές (σύνδρομο Reye).
Φορέστε ελαφριά ρούχα για να βοηθηθεί η απελευθέρωση θερμότητας και η εφίδρωση.
Προσφέρετε αρκετά υγρά για ενυδάτωση.
Ένα χλιαρό μπάνιο μπορεί να ανακουφίσει, αλλά όχι με πολύ κρύο νερό, καθώς προκαλεί δυσφορία και ρίγος. Ποτέ μην αφήνετε το παιδί μόνο του στη μπανιέρα.
Θυμηθείτε: πιο σημαντικό από το βαθμό της θερμοκρασίας είναι πώς είναι το παιδί σε σχέση με το συνηθισμένο του. Αν παίζει, τρώει και πίνει υγρά, συνήθως δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.
Αναζητήστε άμεσα βοήθεια αν το παιδί εμφανίσει:
σπασμούς
δυσκολία να ξυπνήσει
δυσκολία στην αναπνοή
αιμορραγικό εξάνθημα (δεν υποχωρεί με την πίεση ενός ποτηριού πάνω του).
Μωρά κάτω των 3 μηνών με πυρετό άνω των 38°C πρέπει πάντα να εξετάζονται από παιδίατρο. Για μεγαλύτερα παιδιά, πυρετός πάνω από 3 ημέρες ή με έντονη αδιαθεσία συνήθως απαιτεί αξιολόγηση.
Η ηρεμία, οι αγκαλιές και η φροντίδα είναι τα πιο δυνατά “φάρμακα” για το παιδί σας. Ο πυρετός δείχνει ότι το σώμα του μάχεται και οι περισσότερες ιογενείς λοιμώξεις υποχωρούν μόνες τους. Με αρκετά υγρά, ξεκούραση και στοργή, τα παιδιά αναρρώνουν γρήγορα και νιώθουν ξανά γεμάτα ενέργεια!
Το καλοκαίρι είναι συνώνυμο με τη θάλασσα, την πισίνα και τα παιχνίδια στο νερό. Για τα παιδιά, το νερό είναι χαρά, εξερεύνηση και παιχνίδι. Για να παραμένει όμως μια όμορφη εμπειρία, χρειάζονται μερικοί απλοί κανόνες ασφάλειας.
Ο πνιγμός είναι ένα από τα σημαντικότερα ατυχήματα που μπορεί να συμβούν στην παιδική ηλικία, όμως στις περισσότερες περιπτώσεις μπορεί να προληφθεί. Η σωστή επίβλεψη, η εκμάθηση κολύμβησης και ένα ασφαλές περιβάλλον γύρω από το νερό μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά.
Σε αντίθεση με ό,τι συχνά βλέπουμε στις ταινίες, ένα παιδί που δυσκολεύεται στο νερό μπορεί να μην προλάβει να φωνάξει ή να ζητήσει βοήθεια. Γι’ αυτό η στενή επίβλεψη είναι ιδιαίτερα σημαντική.
Τα παιδιά κάτω των 5 ετών χρειάζονται ακόμη περισσότερη προσοχή, καθώς δεν έχουν αναπτύξει πλήρως τις δεξιότητες κολύμβησης και την ικανότητα να αναγνωρίζουν πιθανούς κινδύνους.
Όταν ένα παιδί βρίσκεται μέσα ή κοντά στο νερό, χρειάζεται συνεχή και στενή επίβλεψη από έναν ενήλικα.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τα βρέφη, τα νήπια και τα παιδιά που δεν έχουν ακόμη καλές δεξιότητες κολύμβησης. Ο ενήλικας καλό είναι να βρίσκεται αρκετά κοντά ώστε να μπορεί να παρέμβει άμεσα, αν χρειαστεί.
Η επίβλεψη σημαίνει ότι έχουμε πραγματικά την προσοχή μας στο παιδί. Το κινητό, μια συζήτηση ή άλλες δραστηριότητες μπορούν εύκολα να αποσπάσουν την προσοχή μας.
Όταν βρίσκονται πολλά παιδιά μαζί, βοηθά να υπάρχει ένας συγκεκριμένος ενήλικας που έχει αναλάβει την επίβλεψή τους.
Αξίζει να θυμόμαστε ότι η παρουσία ναυαγοσώστη είναι πολύ σημαντική, αλλά δεν αντικαθιστά την επίβλεψη από τον γονέα ή τον φροντιστή.
Η εκμάθηση κολύμβησης αποτελεί σημαντικό μέρος της ασφάλειας στο νερό. Τα παιδιά μπορούν να ξεκινήσουν οργανωμένα μαθήματα κολύμβησης από μικρή ηλικία, ανάλογα με την ανάπτυξη και την ετοιμότητά τους.
Παράλληλα με την κολύμβηση, είναι χρήσιμο να μαθαίνουν βασικούς κανόνες: να μη μπαίνουν στο νερό χωρίς την παρουσία ενήλικα, να γνωρίζουν τα όριά τους και να ζητούν βοήθεια όταν χρειάζεται.
Ωστόσο, ακόμη και ένα παιδί που κολυμπά καλά χρειάζεται πάντα επίβλεψη. Η κολύμβηση είναι μια σημαντική δεξιότητα, δεν αποτελεί όμως από μόνη της εγγύηση ασφάλειας.
Πριν μπει το παιδί στο νερό, είναι καλό να γνωρίζουμε τις συνθήκες της θάλασσας, το βάθος και τυχόν ιδιαιτερότητες της περιοχής.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν υπάρχουν θαλάσσια ρεύματα ή έντονος κυματισμός. Όπου είναι δυνατόν, προτιμάμε οργανωμένες παραλίες με ναυαγοσώστη.
Μαθαίνουμε στα παιδιά ότι μπαίνουμε στο νερό μόνο όταν υπάρχει κοντά μας ένας ενήλικας, ακόμη κι αν κολυμπούν καλά.
Εάν υπάρχει πισίνα στο σπίτι, η ασφάλεια ξεκινά από τον χώρο γύρω από αυτή. Συστήνεται περίφραξη και από τις τέσσερις πλευρές της πισίνας, ώστε να απομονώνεται από το σπίτι και τον υπόλοιπο χώρο. Επιπλέον, η πόρτα της περίφραξης θα πρέπει να κλείνει και να ασφαλίζει αυτόματα.
Όταν η πισίνα δεν χρησιμοποιείται, είναι καλό να μην υπάρχουν παιχνίδια μέσα ή γύρω από αυτή, καθώς μπορεί να τραβήξουν την προσοχή ενός μικρού παιδιού.
Σε δραστηριότητες όπως η βαρκάδα, το κανό, το καγιάκ ή άλλα θαλάσσια σπορ, τα παιδιά πρέπει να φορούν κατάλληλο σωσίβιο, που εφαρμόζει σωστά και είναι κατάλληλο για το βάρος και το μέγεθός τους.
Τα μπρατσάκια και τα φουσκωτά παιχνίδια μπορούν να χρησιμοποιηθούν για παιχνίδι, δεν αποτελούν όμως σωστικό εξοπλισμό και δεν αντικαθιστούν το σωσίβιο ή την επίβλεψη.
Ο κίνδυνος πνιγμού δεν αφορά μόνο τη θάλασσα και την πισίνα.
Τα βρέφη και τα μικρά παιδιά δεν πρέπει να μένουν μόνα τους στην μπανιέρα, ακόμη και για πολύ μικρό χρονικό διάστημα.
Το ίδιο ισχύει για κουβάδες, λεκάνες ή άλλα δοχεία που περιέχουν νερό. Μετά τη χρήση τους, είναι προτιμότερο να αδειάζονται και να φυλάσσονται μακριά από τα παιδιά.
Αν ένα παιδί ανασυρθεί από το νερό και δεν αναπνέει φυσιολογικά, χρειάζεται άμεση ενεργοποίηση του ΕΚΑΒ και έναρξη καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης από άτομο που γνωρίζει ΚΑΡΠΑ.
Η έγκαιρη ΚΑΡΠΑ μετά από πνιγμό είναι ιδιαίτερα σημαντική για την επιβίωση και την καλή πρόγνωση του παιδιού.
Ακόμη και όταν το παιδί φαίνεται να έχει αναρρώσει μετά το περιστατικό, χρειάζεται ιατρική εκτίμηση, καθώς η εισρόφηση νερού μπορεί να προκαλέσει αναπνευστικά προβλήματα.
Ο πνιγμός μπορεί να συμβεί γρήγορα και αθόρυβα, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να προληφθεί σε σημαντικό βαθμό.
Η καλύτερη προστασία δεν είναι ένα μόνο μέτρο, αλλά ένας συνδυασμός:
Συνεχής επίβλεψη + ασφαλής πρόσβαση στο νερό + σωστή περίφραξη πισίνας + εκμάθηση κολύμβησης και δεξιοτήτων ασφάλειας + σωσίβιο όπου χρειάζεται + γνώση ΚΑΡΠΑ.
Και κάτι ακόμη που αξίζει να θυμόμαστε:
Ποτέ δεν θεωρούμε ότι «αφού ξέρει να κολυμπάει, είναι ασφαλές».
Η ασφάλεια στο νερό ξεκινά πριν ακόμη το παιδί μπει στο νερό.
Το καλοκαίρι φέρνει βουτιές, παιχνίδια στη θάλασσα και – δυστυχώς – και κάποιες όχι τόσο ευχάριστες… συναντήσεις! Αν έχετε περάσει ποτέ κοντά από μέδουσα ή αν το παιδί σας βγήκε από τη θάλασσα κλαίγοντας και κρατώντας το πόδι του, ξέρετε καλά για τι μιλάμε! Τα καλά νέα είναι ότι τα περισσότερα τσιμπήματα είναι ενοχλητικά αλλά όχι επικίνδυνα – αρκεί να τα αντιμετωπίσουμε σωστά και άμεσα.
Συνήθως το παιδί παραπονιέται για έντονο κάψιμο ή πόνο, σαν ηλεκτρικό ρεύμα. Το δέρμα εμφανίζει γραμμικά σημάδια (σαν λωρίδες) κόκκινα ή ροζ, και το σημείο του τσιμπήματος μπορεί να πρηστεί ή να εμφανίσει φυσαλίδες. Η αίσθηση καψίματος μπορεί να επιμείνει για ώρες.
Αντιδράσεις όπως ζάλη, δυσκολία στην αναπνοή ή λιποθυμία είναι σπάνιες, αλλά αν εμφανιστούν, απαιτούν άμεση ιατρική φροντίδα.
1. Βγάλτε το παιδί από τη θάλασσα με ηρεμία. Η πρώτη αντίδραση είναι σημαντική – καθησυχάστε το παιδί και εξηγήστε ότι δεν είναι κάτι σοβαρό.
2. Ξεπλύνετε το σημείο με θαλασσινό νερό. Αποφύγετε το γλυκό νερό, καθώς μπορεί με αυτό τον τρόπο να απελευθερωθεί περισσότερο δηλητήριο.
3. Αφαιρέστε τυχόν ορατά πλοκάμια με γάντι ή με την άκρη μιας πλαστικής κάρτας. Αποφύγετε την αφαίρεση με γυμνά χέρια, γιατί μπορεί τα υπολείμματα μετά το τσίμπημα να συνεχίσουν να απελευθερώνουν τοξίνες.
4. Εμβυθίστε την περιοχή σε ζεστό νερό για τουλάχιστον 30 λεπτά ή χρησιμοποιήστε ζεστές πετσέτες και πανιά τοπικά, εφόσον η εμβύθιση δεν είναι δυνατή.
5. Δώστε παυσίπονο κατάλληλο για την ηλικία, όπως παρακεταμόλη ή ιβουπροφαίνη εφόσον χρειάζεται.
Απευθυνθείτε σε παιδίατρο σε περίπτωση που:
Τα παραπάνω είναι ενδείξεις σοβαρής αλλεργικής αντίδρασης (αναφυλαξίας) και απαιτούν άμεση αντιμετώπιση.
Όσο γίνεται! Μάθετε εάν στην περιοχή έχουν εντοπιστεί μέδουσες, και αποφύγετε το κολύμπι στη θάλασσα αν δείτε μέδουσες στην ακτή ή στα ρηχά.
Μπορεί να μοιάζει τρομακτικό τη στιγμή που συμβαίνει, αλλά με ψυχραιμία και σωστή αντιμετώπιση, τα περισσότερα περιστατικά είναι ήπια και αντιμετωπίζονται εύκολα χωρίς πρόβλημα. Και κάτι τελευταίο: ποτέ μην υποτιμάτε τις ανησυχίες σας. Αν κάτι δεν σας φαίνεται φυσιολογικό, επικοινωνήστε με τον παιδίατρό σας – καλύτερα να ρωτήσετε, παρά να ανησυχείτε σιωπηλά!
Το αίμα από τη μύτη είναι κάτι που μπορεί να τρομάξει έναν γονιό. Στην πραγματικότητα ωστόσο η ρινορραγία είναι πολύ συχνή στην παιδική ηλικία, και τις περισσότερες φορές δεν είναι κάτι ανησυχητικό. Συνήθως προέρχεται από μικρά, ευαίσθητα αγγεία στο μπροστινό μέρος του ρινικού διαφράγματος, τα οποία μπορεί εύκολα να τραυματιστούν.
Τι μπορούμε λοιπόν να κάνουμε όταν «ανοίξει» η μύτη του παιδιού και πότε χρειάζεται να μιλήσουμε με τον Παιδίατρο;
Η πιο συχνή αιτία είναι ο ερεθισμός και η ξηρότητα του ρινικού βλεννογόνου.
Το σκάλισμα της μύτης, το έντονο φύσημα, ένα χτύπημα ή ένα συνάχι μπορούν να τραυματίσουν τα μικρά αγγεία της μύτης. Η ξηρή ατμόσφαιρα, οι απότομες αλλαγές θερμοκρασίας και οι αλλεργίες μπορούν επίσης να κάνουν τον βλεννογόνο πιο ευαίσθητο και να ευνοήσουν τις ρινορραγίες.
Στα περισσότερα παιδιά, επομένως, η αιτία είναι απλή και καθημερινή. Πιο σπάνια, οι επαναλαμβανόμενες ή έντονες ρινορραγίες μπορεί να σχετίζονται με διαταραχές της πήξης, λήψη φαρμάκων ή άλλο υποκείμενο πρόβλημα.
Το πρώτο βήμα είναι να παραμείνουμε ψύχραιμοι και να καθησυχάσουμε το παιδί. Το κλάμα και ο πανικός δεν βοηθούν, καθώς ένα παιδί που βλέπει αίμα μπορεί εύκολα να τρομάξει.
Καθίζουμε το παιδί όρθιο, με το κεφάλι ελαφρά προς τα εμπρός και του ζητάμε να αναπνέει από το στόμα.
Στη συνέχεια πιέζουμε με τον αντίχειρα και τον δείκτη το μαλακό μέρος της μύτης, ακριβώς πάνω από τα ρουθούνια, ώστε να παραμείνουν κλειστά. Δεν πιέζουμε το σκληρό, οστέινο τμήμα της μύτης.
Κρατάμε σταθερή και συνεχή πίεση για 10–15 λεπτά, χωρίς να αφήνουμε τη μύτη για να δούμε αν σταμάτησε. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί η πρόωρη διακοπή της πίεσης μπορεί να εμποδίσει τον σχηματισμό του θρόμβου και να ξαναρχίσει η αιμορραγία.
Αν το παιδί καταπίνει αίμα, είναι προτιμότερο να το φτύνει. Η σημαντικής ποσότητας αίματος μπορεί να προκαλέσει ναυτία ή εμετό, ο οποίος με τη σειρά του μπορεί να ξαναπροκαλέσει αιμορραγία.
Ένα από τα πιο συνηθισμένα λάθη είναι να γέρνουμε το κεφάλι του παιδιού προς τα πίσω. Αυτό δεν σταματά την αιμορραγία και μπορεί να κάνει το αίμα να κατευθυνθεί προς τον φάρυγγα και να καταποθεί.
Επίσης, δε βάζουμε το παιδί να ξαπλώσει, δε διακόπτουμε την πίεση για να ελέγξουμε αν έχει σταματήσει η αιμορραγία και δεν τοποθετούμε χαρτί, βαμβάκι ή άλλα αντικείμενα βαθιά μέσα στη μύτη. Η σωστή πίεση στο μαλακό μέρος της μύτης είναι πολύ πιο αποτελεσματική.
Μια κρύα κομπρέσα ή παγοκύστη τυλιγμένη σε πετσέτα μπορεί να χρησιμοποιηθεί, αν και το σημαντικότερο μέτρο είναι η σωστή και συνεχής πίεση.
Ακόμη και μετά την υποχώρηση της αιμορραγίας, το αγγείο χρειάζεται χρόνο για να σταθεροποιηθεί και να εδραιωθεί ο σχηματισμένος θρόμβος.
Για περίπου 24 ώρες είναι καλό το παιδί να αποφεύγει το έντονο φύσημα ή σκάλισμα της μύτης και την έντονη σωματική άσκηση. Καλό είναι επίσης να αποφεύγονται πολύ ζεστά ροφήματα και ζεστά μπάνια, καθώς η θερμότητα μπορεί να ευνοήσει την επανεμφάνιση της αιμορραγίας.
Χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση όταν:
Επίσης, ρινορραγία σε παιδί κάτω των 2 ετών χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση, καθώς σε αυτή την ηλικία δεν είναι συχνή.
Αν το παιδί εμφανίζει συχνά ρινορραγίες, αξίζει να προσπαθήσουμε να μειώσουμε τον ερεθισμό του ρινικού βλεννογόνου.
Η χρήση φυσιολογικού ορού ή κατάλληλου ρινικού ενυδατικού gel μπορεί να βοηθήσει όταν υπάρχει ξηρότητα. Είναι επίσης σημαντικό να αποφεύγεται το σκάλισμα της μύτης και το πολύ δυνατό φύσημα.
Αν το παιδί έχει αλλεργική ρινίτιδα, η σωστή αντιμετώπισή της μπορεί επίσης να μειώσει τον ερεθισμό.
Όχι απαραίτητα. Πολλά παιδιά παρουσιάζουν επαναλαμβανόμενες μικρές ρινορραγίες και τις περισσότερες φορές σχετίζονται με απλούς τοπικούς παράγοντες, όπως η ξηρότητα του ρινικού βλεννογόνου, το σκάλισμα της μύτης ή η αλλεργική ρινίτιδα.
Ωστόσο, όταν οι ρινορραγίες είναι πολύ συχνές, έντονες ή δύσκολα ελεγχόμενες, χρειάζεται αξιολόγηση από Παιδίατρο.
Ιδιαίτερη σημασία έχουν και άλλα συμπτώματα, όπως εύκολες ή πολλές μελανιές, αιμορραγία από τα ούλα, παρατεταμένη αιμορραγία μετά από μικρούς τραυματισμούς ή οικογενειακό ιστορικό διαταραχής της πήξης. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί περαιτέρω έλεγχος.
Στις περισσότερες απλές ρινορραγίες, πάντως, δεν χρειάζονται αιματολογικές εξετάσεις ρουτίνας.
Η ρινορραγία μπορεί να φαίνεται τρομακτική, αλλά στα παιδιά είναι πολύ συχνή και τις περισσότερες φορές καλοήθης.
Αυτό που χρειάζεται να θυμάται κάθε γονιός είναι απλό:
Κεφάλι μπροστά – πίεση στο μαλακό μέρος της μύτης – 10–15 λεπτά χωρίς να αφήσουμε.
Και αν η αιμορραγία είναι πολύ έντονη, δεν σταματά παρά τη σωστή αντιμετώπιση ή συνυπάρχουν άλλα συμπτώματα, ζητάμε ιατρική βοήθεια.
Καλοκαίρι χωρίς τσιμπήματα… δύσκολο! Αν είστε γονείς μικρών παιδιών, ξέρετε καλά πόσο συχνά ένα παιχνίδι στον κήπο ή μια βόλτα στο πάρκο μπορεί να καταλήξει σε φαγούρα και ένα καινούριο τσίμπημα! Τα καλά νέα; Τα περισσότερα τσιμπήματα είναι ακίνδυνα και περνούν γρήγορα. Ωστόσο υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις που χρειάζονται προσοχή – ειδικά όταν πρόκειται για βρέφη ή παιδιά με γνωστές αλλεργίες.
Τα τσιμπήματα από κουνούπια είναι τα πιο συνηθισμένα. Συνήθως προκαλούν ήπια ερυθρότητα, φαγούρα και ένα μικρό πρήξιμο στο δέρμα. Μπορεί να ενοχλήσουν αρκετά, αλλά είναι σχεδόν πάντα ακίνδυνα. Αρχικά πλύνετε την περιοχή με σαπούνι και νερό και εφαρμόστε μια δροσερή κομπρέσα. Αν η φαγούρα είναι έντονη, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τοπική αντισταμινική κρέμα, σύμφωνα με οδηγίες παιδιάτρου ή αντιϊσταμινικό από το στόμα.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται αν το παιδί ξύνει επίμονα την περιοχή και υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης – ειδικά σε μικρότερες ηλικίες. Σε αυτή την περίπτωση αναζητήστε σημάδια φλεγμονής όπως αυξανόμενο πρήξιμο, ζεστό και κόκκινο δέρμα ή έκκριση υγρού από το σημείο.
Τα τσιμπήματα από μέλισσες και σφήκες συνήθως είναι πιο επώδυνα. Συχνά προκαλούν αίσθηση καψίματος, πρήξιμο και ερυθρότητα. Αν έχει μείνει μέσα το κεντρί (συνήθως στις μέλισσες), αφαιρέστε το απαλά τρίβοντάς το πλαγίως με το νύχι ή με την άκρη μιας κάρτας – όχι με τσιμπιδάκι, γιατί αυτό μπορεί να πιέσει την περιοχή και να απελευθερωθεί περισσότερο δηλητήριο.
Πλύνετε καλά την περιοχή με σαπούνι και νερό και εφαρμόστε μια παγοκύστη τυλιγμένη σε πανί για τουλάχιστον 20 λεπτά. Αν το παιδί πονάει δώστε παυσίπονο κατάλληλο για την ηλικία. Αν υπάρχει φαγούρα ή πιο έντονη αντίδραση μπορεί να χρειαστεί αντιϊσταμινικό από το στόμα ή κάποια τοπική αντισταμινική κρέμα ανακουφιστικά, σύμφωνα με τις οδηγίες του παιδιάτρου σας.
Απευθυνθείτε στον παιδίατρο αν:
Καλέστε άμεσα το 166 αν το παιδί εμφανίσει:
Αυτά τα σημάδια δείχνουν πιθανή σοβαρή αλλεργική αντίδραση (αναφυλαξία) και απαιτούν άμεση νοσοκομειακή αντιμετώπιση.
Τα περισσότερα τσιμπήματα δεν είναι επικίνδυνα και αντιμετωπίζονται εύκολα στο σπίτι. Χρειάζονται όμως λίγη προσοχή, ειδικά όταν το παιδί είναι μικρής ηλικίας ή έχει αλλεργικό υπόβαθρο. Με σωστή ενημέρωση και ψυχραιμία ωστόσο μπορούμε να απολαύσουμε το καλοκαίρι και τα τσιμπήματα που φέρνει με ασφάλεια!
Οι διακοπές με τα παιδιά είναι γεμάτες όμορφες στιγμές, παιχνίδι και εξερεύνηση. Μαζί όμως με τα μαγιό, τα καπέλα και τα αντηλιακά, καλό είναι να υπάρχει και ένα μικρό ταξιδιωτικό φαρμακείο. Δεν χρειάζεται να είναι μεγάλο ή πολύπλοκο· αρκεί να περιέχει τα απαραίτητα, ώστε να μπορείτε να αντιμετωπίσετε μικροτραυματισμούς ή συχνές ενοχλήσεις μέχρι να εκτιμηθεί το παιδί από γιατρό, αν χρειαστεί.
Ας δούμε τι αξίζει να περιλαμβάνει.
Τα παιδιά παίζουν, τρέχουν και πολύ συχνά επιστρέφουν με μία γρατζουνιά ή ένα μικρό κόψιμο! Ένα σωστά οργανωμένο φαρμακείο καλό είναι να περιλαμβάνει:
Συζητήστε πάντα με τον Παιδίατρό σας ποια φάρμακα είναι κατάλληλα για το παιδί σας και ποια δόση αντιστοιχεί στο βάρος του.
Συνήθως είναι χρήσιμο να έχετε μαζί σας:
Μην ξεχάσετε επίσης δοσομετρική σύριγγα, ώστε να μπορείτε να χορηγήσετε τα φάρμακα σωστά.
Εκτός από τα παραπάνω, είναι πολύ πρακτικό να υπάρχουν:
Εάν ταξιδεύετε εκτός Ελλάδας, καλό είναι να γνωρίζετε από πριν πού βρίσκεται το πλησιέστερο νοσοκομείο ή παιδιατρικό τμήμα της περιοχής που θα επισκεφθείτε. Επίσης, φροντίστε να έχετε μαζί σας το βιβλιάριο υγείας του παιδιού, καθώς και εύκολη πρόσβαση στο ιστορικό και τις αλλεργίες του.
Το ταξιδιωτικό φαρμακείο πρέπει να φυλάσσεται σε καθαρή, ανθεκτική και εύκολα μεταφερόμενη θήκη. Τα φάρμακα καλό είναι να παραμένουν στις αρχικές τους συσκευασίες και να προστατεύονται από υψηλές θερμοκρασίες και την άμεση έκθεση στον ήλιο.
Πριν από κάθε ταξίδι, αφιερώστε λίγα λεπτά για να ελέγξετε τις ημερομηνίες λήξης και να αντικαταστήσετε ό,τι έχει χρησιμοποιηθεί ή έχει λήξει.
Το ταξιδιωτικό φαρμακείο βοηθά στην άμεση αντιμετώπιση μικρών προβλημάτων, αλλά δεν αντικαθιστά την ιατρική εκτίμηση. Αν το παιδί έχει δυσκολία στην αναπνοή, έντονη αλλεργική αντίδραση, σοβαρό τραυματισμό, επίμονη υπνηλία, αφυδάτωση ή οποιοδήποτε σύμπτωμα σας ανησυχεί, αναζητήστε άμεσα ιατρική βοήθεια.
Ένα σωστά οργανωμένο ταξιδιωτικό φαρμακείο προσφέρει κυρίως ηρεμία. Με λίγη προετοιμασία, μπορείτε να απολαύσετε τις διακοπές σας γνωρίζοντας ότι είστε έτοιμοι να αντιμετωπίσετε τις πιο συχνές μικροατυχίες που μπορεί να προκύψουν.
Είναι σπασμοί που εμφανίζονται σε παιδιά ηλικίας 6 μηνών έως 5 χρονών με πυρετό υψηλότερο από 38ο C και χωρίς άλλη αιτία που να δικαιολογεί τους σπασμούς, όπως είναι η λοίμωξη του κεντρικού νευρικού συστήματος ή η επιληψία. Κυρίως συμβαίνουν σε παιδιά ηλικίας 12-18 μηνών, έχουν διάρκεια 2-3 λεπτά, ενώ σπάνια μπορεί να κρατήσουν πάνω από 10 λεπτά.
Απλοί, που ισχύουν όλα τα παρακάτω:
Σύνθετοι, που ισχύουν 1 ή περισσότερα από τα παρακάτω:
Φαίνεται ότι συμμετέχουν τόσο γενετικοί, όσο και περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως ιογενείς λοιμώξεις. Σημαντικό ρόλο παίζει το οικογενειακό ιστορικό, καθώς φαίνεται ότι οι πυρετικοί σπασμοί σε γονέα ή αδελφό αυξάνουν αρκετά την πιθανότητα να εμφανίσει το παιδί.
Η εικόνα ενός παιδιού που κάνει πυρετικούς σπασμούς μπορεί να προκαλέσει πανικό. Είναι επομένως σημαντικό εκείνη τη στιγμή να αντιμετωπίσουμε το επεισόδιο με ψυχραιμία και να ακολουθήσουμε τις παρακάτω οδηγίες:
Στο πρώτο επεισόδιο πυρετικών σπασμών χρειάζεται νοσηλεία και έλεγχος για αποκλεισμό πιθανής άλλης αιτίας. Σε επόμενα επεισόδια, εφόσον οι πυρετικοί σπασμοί χαρακτηρίζονται ως απλοί και το παιδί είναι σε καλή κατάσταση, χρειάζεται απλώς κλινική εξέταση του παιδιού.
Όχι! Έχει φανεί από μελέτες ότι η προληπτική χορήγηση αντιπυρετικών, όπως και η χορήγηση τους όσο το παιδί εμφανίζει δεκατική πυρετική κίνηση δεν αποτρέπει τον κίνδυνο εμφάνισης επεισοδίου πυρετικών σπασμών.
Υπάρχουν πιθανότητες το επεισόδιο να επαναληφθεί σε μία επόμενη λοίμωξη. Αυτό έχει περισσότερες πιθανότητες να συμβεί αν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό πυρετικών σπασμών, αν το πρώτο επεισόδιο συνέβη σε ηλικία μικρότερη των 12 μηνών ή αν οι σπασμοί εμφανίστηκαν εντός 1 ώρας από την έναρξη του πυρετού.
Τα παιδιά με απλούς πυρετικούς σπασμούς έχουν ελάχιστες πιθανότητες να εμφανίσουν επιληψία αργότερα στη ζωή τους συγκριτικά με τον υπόλοιπο πληθυσμό, αλλά αυτό συμβαίνει σπάνια.
Χρειάζεται να έχω κάποιο φάρμακο μαζί? Σε περίπτωση που το παιδί έχει ήδη εμφανίσει επεισόδιο πυρετικών σπασμών μία φορά, συνταγογραφείται φάρμακο για την αντιμετώπιση πιθανού επόμενου επεισοδίου. Σε επόμενο επεισόδιο, αν κρατήσει περισσότερο από 5 λεπτά, χορηγείται το φάρμακο, το οποίο ανάλογα με το σκεύασμα χορηγείται είτε σαν κλύσμα από το ορθό είτε με σύριγγα στα ούλα του παιδιού.
H Παιδίατρος δέχεται κατόπιν ραντεβού στο ιατρείο της στην οδό Λεωφόρος Δημοκρατίας 36 στα Μελίσσια. Υπάρχει η δυνατότητα εξέτασης σε ώρες εκτός λειτουργίας του ιατρείου, καθώς και κατ΄οίκον εξέτασης κατόπιν συνεννόησης. Τα ραντεβού πραγματοποιούνται στην Ελληνική, Αγγλική και Γερμανική γλώσσα.
