Ο θηλασμός είναι μια μοναδική εμπειρία που προσφέρει στο μωρό όχι μόνο τροφή, αλλά και αγάπη, ασφάλεια και τρυφερότητα. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, τα βρέφη συνιστάται να θηλάζουν αποκλειστικά τους πρώτους 6 μήνες της ζωής τους, ενώ στη συνέχεια συστήνεται η συνέχισή του μαζί με στερεές τροφές έως και τα 2 έτη ή περισσότερο.
Ωστόσο έρχεται κάποια στιγμή η ώρα να κλείσει αυτό το όμορφο κεφάλαιο και να ξεκινήσει το επόμενο: ο αποθηλασμός. Πρόκειται για μια ξεχωριστή στιγμή γεμάτη συναισθήματα και αλλαγές, που αφορά τόσο τη μητέρα όσο και το παιδί, και χρειάζεται να γίνεται με αγάπη, σεβασμό και υπομονή.
Ο αποθηλασμός μπορεί να συμβεί για διάφορους λόγους:
Με πρωτοβουλία της μητέρας, συνήθως λόγω επιστροφής στην εργασία ή προσωπικής ανάγκης.
Με πρωτοβουλία του παιδιού, όταν αρχίζει να δείχνει μειωμένο ενδιαφέρον για το στήθος, αποσπάται εύκολα ή επιθυμεί να εξερευνά τον κόσμο γύρω του.
Σε κάθε περίπτωση, το σημαντικό είναι να σεβόμαστε τις ανάγκες και των δύο πλευρών και να θυμόμαστε πως ο αποθηλασμός δεν είναι το τέλος του θηλασμού, αλλά μια μετάβαση σε μια νέα μορφή σχέσης.
Ο πιο τρυφερός και ασφαλής τρόπος είναι ο σταδιακός αποθηλασμός. Έτσι μειώνεται σταδιακά η παραγωγή γάλακτος και το παιδί προσαρμόζεται ομαλά στη νέα του καθημερινότητα.
Μερικές απλές πρακτικές:
Μειώνουμε ένα θηλασμό κάθε 2–5 μέρες.
Ξεκινάμε από τα ημερήσια γεύματα και αφήνουμε τα βραδινά για το τέλος.
Αντικαθιστούμε το γεύμα με κατάλληλο γάλα ή στερεά τροφή, ανάλογα με την ηλικία του παιδιού.
Ετοιμάζουμε το γεύμα εγκαίρως, ώστε το παιδί να μην πεινάσει υπερβολικά και να δεχτεί με ηρεμία τη νέα συνήθεια.
Εμπλέκουμε αγαπημένα μέλη της οικογένειας, δίνοντας στο παιδί την αίσθηση στήριξης και ασφάλειας, ώστε να αποδεχτεί την αλλαγή πιο φυσικά.
Ο απότομος αποθηλασμός μπορεί να δυσκολέψει και τις δύο πλευρές. Για τη μητέρα μπορεί να σημαίνει έντονη ενόχληση στο στήθος, ακόμη και μαστίτιδα, με πόνο και φλεγμονή στην περιοχή του στήθους, κοκκίνισμα ή πυρετό. Για το παιδί η ξαφνική διακοπή μπορεί να φέρει κλάματα, ανησυχία, νυχτερινά ξυπνήματα ή άρνηση άλλης τροφής, καθώς χάνει μια πολύτιμη πηγή παρηγοριάς και ασφάλειας.
Δεν είναι μυστικό ότι ο αποθηλασμός μπορεί να φέρει έντονα συναισθήματα. Η μητέρα μπορεί να νιώσει θλίψη ή ακόμα και μελαγχολία, ειδικά αν δεν ήταν προσωπική της επιλογή. Σε αυτές τις στιγμές είναι σημαντικό:
Να δείχνουμε κατανόηση στη συμπεριφορά του παιδιού.
Να δημιουργούμε νέες μορφές τρυφερότητας (αγκαλιές, παιχνίδι, διάβασμα).
Να θυμόμαστε ότι η σύνδεση με το παιδί δεν τελειώνει με τον θηλασμό – απλώς αλλάζει μορφή.
Μην μιλάτε για τον αποθηλασμό μπροστά στο παιδί με αρνητικό τρόπο.
Αποφύγετε απειλές ή εκβιασμούς που σχετίζονται με το στήθος.
Ακολουθήστε τον απλό κανόνα: «Δεν προσφέρω – Δεν στερώ». Δεν προσφέρουμε το στήθος, αλλά δεν αρνούμαστε απότομα αν το παιδί το ζητήσει. Στα νήπια, μια σταθερή συζήτηση με επιχειρήματα συχνά είναι πιο αποτελεσματική.
Ο αποθηλασμός είναι ένα φυσικό κομμάτι της ανάπτυξης του παιδιού και παρόλο που μπορεί να κρύβει δυσκολίες, με αγάπη και υπομονή μετατρέπεται σε μια γλυκιά και ουσιαστική εμπειρία για μητέρα και παιδί.
Το πιο σημαντικό δεν είναι η διάρκεια του θηλασμού, αλλά η φροντίδα, η στοργή και η αγάπη που δώσατε στο παιδί σας. Αυτά είναι τα θεμέλια που θα το συνοδεύουν σε όλη του τη ζωή.
H Παιδίατρος δέχεται κατόπιν ραντεβού στο ιατρείο της στην οδό Λεωφόρος Δημοκρατίας 36 στα Μελίσσια. Υπάρχει η δυνατότητα εξέτασης σε ώρες εκτός λειτουργίας του ιατρείου, καθώς και κατ΄οίκον εξέτασης κατόπιν συνεννόησης. Τα ραντεβού πραγματοποιούνται στην Ελληνική, Αγγλική και Γερμανική γλώσσα.
